BCS is elke dag LIVE !

Mijn opinie in De Volkskrant: ‘Corona-experts, blijf weg uit talkshows’

Nu er zoveel uiteenlopende meningen klinken dat het verwarrend wordt voor de burger, kunnen deskundigen zich beter even niet meer laten zien op televisie, betoogt Sjuul Paradijs.

Nu we in de tweede coronagolf zijn beland, lijkt het erop alsof de overheidscommunicatie een schiettent is. Niet alleen wordt corona gepolitiseerd, maar de burger ontvangt zo veel verschillende prikkels, desinformatie en uiteenlopende meningen (ook van deskundigen) dat je door de bomen het bos niet meer kunt zien.

Dat is in een kwetsbare fase zoals nu, waarbij de samenleving onder enorme spanning staat, een ongewenste situatie. Op dit beleid zijn in de eerste plaats de verantwoordelijke politici aanspreekbaar. Maar eerlijk is eerlijk, die zien we nog wel bij persconferenties, maar ’s avonds in de talkshows verschijnen pas de echte opiniemakers in deze crisis.

LEES OOK OPINIE SJUUL PARADIJS IN ADFORMATIE: Een influencer is geen Postbus 51′

In plaats van gezagsdragers zijn het de virologen, epidemiologen, ic-artsen, wiskundigen, ziekenhuisdirecteuren, leden van het Outbreak Management Team (OMT) en gepensioneerde deskundigen die de toon zetten bij Jinek, Op1, Radio 1, het NOS Journaal, EenVandaag en alle andere media.

Verwarring

Waren de experts aanvankelijk nog van waarde om de crisis en het virus vanuit wetenschappelijk oogpunt te duiden, nu lijkt het er meer op dat Gommers, Bonten, Osterhaus, Vossen, Schuitemaker, Kuijpers, Koopmans, Van der Poel, Timen, Verbon, Voss, Kluytmans (u kent ze allemaal toch wel?) c.s. meer verwarring zaaien dan helderheid.

Dit expertleger vult al ruim een half jaar de talkshows en de krantenkolommen. Door hun nieuwe mediastatus kruipen deskundigen op de stoel van politici. Diederik Gommers pleitte zelfs al voor een volledige lockdown (!).

Het kabinet is het primaat op overheidscommunicatie kwijtgeraakt. Mijn advies aan het kabinet: geef een keer per week een coronabriefing mét deskundigen. OMT, doe dat in tijden van crisis elke dag. En spreek met experts af dat ze voortaan nee zeggen tegen de eindeloze stroom uitnodigingen van de media. Laat je niet infecteren door de Hilversumse ijdelheidscultus. Je bent van grotere waarde op je werk.

Sjuul Paradijs is communicatie-­expert bij Trusted Media en oud-hoofdredacteur van De Telegraaf.

(Deze opinie is gepubliceerd op volkskrant.nl en staat in de De Volkskrant van dinsdag 13 oktober 2020.)

Een influencer is geen Postbus 51

Dit jaar nog ontvangen de zorgmedewerkers een bonus van duizend euro voor al hun bovenmenselijk inspanningen in de coronacrisis. Van een structurele loonsverhoging voor deze groep wil het kabinet-Rutte niets weten.

Hoe moeten deze mensen zich voelen als dezelfde ‘zuinige’ overheid, in dit geval het ministerie van Volksgezondheid, influencers zoals Famke Louise inhuurt om haar miljoen volgers te waarschuwen de coronaregels in acht te nemen, terwijl dezelfde mevrouw een half jaar later vrolijk meedoet aan een tegencampagne.

Ongewenst

Nog even los van de rel die is uitgebroken rond deze Famke en een aantal anderen in deze categorie influencers moet de overheid zich eens goed achter de oren krabben of het gebruik van deze influencers niet ongewenst is. En wij burgers, die bedot worden, trouwens ook. Het feit dat de landelijke overheid kennelijk communiceert via influencers, die dankzij hun populariteit op sociale media zichzelf tot mediamerk hebben gebombardeerd, is bepaald niet vanzelfsprekend.

Lees verder

Pluriformiteit weg degelijk in gevaar door marktmacht Belgen

Veel reacties op het opiniestuk van afgelopen zaterdag in het FD. Hoe heeft het kunnen gebeuren dat vrijwel alle ‘krantenmedia’ uiteindelijk in buitenlandse handen terecht zijn gekomen.

Veel mensen uit de media hadden dit natuurlijk al veel eerder gesignaleerd en voegden daar bijvoorbeeld nog aan toe dat bijvoorbeeld ook tijdschriften, maar ook website nu.nl onderdak kregen bij De Persgroep (DPG). Anderen lieten weten dat DPG en Mediahuis nauwe contacten hebben (zo moeilijk is dat natuurlijk niet) en elkaar wellicht ook digitaal vinden of zelfs media kunnen uitwisselen als dat qua kostenstructuur beter uitkomt. Denk bijvoorbeld aan een ruil van Het Parool tegen De Limburger.

Let wel, mijn observaties zijn geen oordeel over de kwaliteit van de Belgische mediabedrijven. Mijn kritiek regardeert de Nederlandse politiek, die dit alles heeft laten gebeuren door het voeren van een waardeloze mediapolitiek en uiteraard de Nederlandse uitgevers die het heft uit handen hebben gegeven.

Kun je zeggen dat de pluriformiteit hierdoor in gevaar is gekomen? Ik vind van wel. Uiteraard zijn er digitaal geen beperkingen meer, maar de marktmacht in een klein land met een dergelijke oligopolie is onverantwoord groot. Want de drempels om bijvoorbeeld een nieuw medium te starten – met impact – zijn nog nooit zo hoog geweest.

Opinie Sjuul Paradijs in FD: ‘De Nederlandse krantuitgevers kunnen het zichzelf verwijten’

Met de overname van de NDC door Mediahuis is de Nederlandse krantenmarkt, op het FD, het Reformatorisch Dagblad en het Nederlands Dagblad na, straks verdeeld tussen slechts twee uitgevers, die hun hoofdzetel hebben in België.

Het is de uitkomst van een tragisch proces van jarenlange erosie in de Nederlandse dagbladwereld, waar 20 jaar geleden vetgemeste uitgeverijen, toen waren het er zo’n stuk of twaalf, zich in het walhalla waanden. De digitale ontwikkeling zorgde voor een kaalslag en het vertrouwde verdienmodel (abonnementen en advertenties) werd uitgehold door de jacht op (gratis) digitaal en printbereik.

Waarom dan toch zeuren over de nationaliteit van de nieuwe eigenaren van onder onze zuidgrens? Wees toch blij dat de merken (vroeger heetten ze titels) vooralsnog overeind blijven en dat private equity geen greep meer op ze kan krijgen! Dat is misschien waar, maar noem één Europees land waar vrijwel alle nationale media en kranten in buitenlandse handen zijn gekomen en er nog maar twee kolossale uitgevers over zijn?

Lees verder

D66 maakt met Sigrid Kaag dezelfde fout als in 1998

Sigrid Kaag (Foto Flickr: ministerie van Buitenlandse Zaken)

De partijtop van D66 zat in 1998 in een vrijwel identieke situatie als nu. Toen was Hans van Mierlo de Godfather van de partij die hij in 1966 mede had opgericht. Na zijn eclatante overwinning in 1994, waardoor het CDA buitenboord viel en Paars mogelijk werd gemaakt, werd Els Borst verrassend gelanceerd als lijsttrekker. Het was op een zaterdagmiddag in Hotel Krasnapolsky waar Borst op nogal ongemakkelijke wijze door de amateurpartij werd gepresenteerd. Ik was erbij.

Alle superlatieven kloppen over Borst. Afkomstig uit de medische wereld, nauwgezet, loyaal, intelligent, vriendelijk en a-politiek. De tien zetels die ze verloor in 1998 waren het bewijs dat een gerespecteerd  minister van Volksgezondheid nog geen stemmentrekker is. Destijds was het Thom de Graaf, tegenwoordig vice-president van de Raad van State, die tweede viool speelde. D66 dacht dat een vrouw als lijsttrekker als een magneet zou werken op het vrouwelijk electoraat.

Lees verder

NEDERLAND IS EEN SAAI MEDIALAND.

In Duitsland, Groot-Brittannië, Spanje, Italië en zelfs Zweden spat het nieuws van de pagina’s dankzij vooral de koppenmakers en flegmatieke vormgevers met gevoel voor emotie en nieuws.

In ons land zie je dat gedrukte media (inmiddels) nogal op elkaar lijken. Ze kiezen voor het veilige midden. De vorm is gelijk (tabloid), voor de inhoud geldt vaak hetzelfde en bovendien zijn er nog maar twee grote uitgevers (DPG en Mediahuis) over. Templatiseren is het toverwoord. Ook digitaal is het vaak mainstream en Me2.

Dat je anders moet zijn en willen zijn met je media bewijst Matthijs van Nieuwkerk met zijn DWDD. ‘Het gesprek van de dag’ zit dagelijks bij hem aan tafel. De traditionele kranten/mediabedrijven verloren het primaat daarop. Talkshows zijn leading en pronken met het journalistieke werk van anderen.

Laat notabene het bewijs voor mijn gelijk vandaag worden geleverd voor de Volkskrant (boven) en De Telegraaf (onder) notabene bij de ‘afscheidsverhalen’ van de DWDD.

(PS: kan ook anders. Ga eens naar www.dend.nlmet een publiek dat anderhalf keer groter is dan het aantal kijkers van DWDD) #media #kranten#dwdd #gesprekvandedag

Jaloeziebelastingen

We hoeven aan elkaar niet uit te leggen dat de kosten van dijken, wegen, onderwijs, zorg, onze (internationale) veiligheid en het vangnet voor mensen die om wat voor reden dan ook, buiten hun schuld om, niet kunnen meekomen uit de gezamenlijke belastingpot moeten worden betaald.

De ‘superrijken’, onder wie oud-Unilever baas Paul Polman, pleiten voor hogere belastingen en een faire belastingheffing voor ‘ontwijkers’. Die open brief van hen mag je best met een flinke korrel zout nemen.

Want hoe oprecht is dit?

Alsof niet elk bedrijf van enige omvang op advies van de eigen tax-offices de winsten van links naar rechts sluizen, om uiteindelijk nog meer aandeelhouderswaarde te creëren. Het schrijven past ook naadloos in de Davos-praatjes over klimaat en ‘internationale verantwoordelijkheid’ die eveneens neigen naar hypocrisie.

Lees verder

Randstedelijke arrogantie piepelt Zeeland

De bestuurlijke arrogantie waarmee ‘Den Haag’ Zeeland piepelt is werkelijk volkomen van de pot gerukt. Het verwachte kabinetsbesluit van vandaag om de marinierskazerne (én 1800 banen) uiteindelijk níet te verplaatsen naar Vlissingen is bewijs hoe onbetrouwbaar ons landsbestuur kan zijn. De keuze voor Vlissingen was al gebaseerd op handjeklap van in dit geval CDA-politici, die toen doof bleken voor kritiek.

De Zeeuwen zijn terecht razend over hoe en de wijze waarop ze nu geschoffeerd worden. Uitgerekend ‘Een man een man, een woord een woord’ is de ruggengraat van deze provincie. De Belastingdienst, het Kadaster en de rechtbank werden er ook al vanwege ‘bezuinigingen’ gesloten. Luctor et Emergo, en dat kan alleen maar de conclusie zijn, is het zoveelste slachtoffer van randstedelijke suprematie.

Lees verder

Falende tobambtenaren gepamperd via de draaideur

Mag ik uw aandacht voor Renske Leijten, het Kamerlid van de SP?

Ze botste deze week met premier Mark Rutte over falende tobambtenaren die via een draaideur weer op een toppositie terechtkomen.

Het knetterde in de Tweede Kamer over deze ‘draaideur-ambtenaren’. Waarom? Omdat Leijten feilloos en met alle energie die er in haar lijf huist het opnam tegen het gezag en pal stond voor de gezinnen die geruïneerd werden door een bloeddorstige Belastingdienst.

Zo maar een paar namen van tobambtenaren op een rijtje: Roes, Thunissen, Vermeulen, Langejan, Uijlenbroek. Ook zij kwamen als topambtenaren nadat ze in opspraak waren gekomen weer op hun pootjes terecht via een Hans Kazan-truc: de Algemene Bestuursdienst.

Lees verder

De pijn van Amsterdammer zijn…

Met het besluit van het huidige gemeentebestuur om de aandelen van de vuilverbrander AEB van de hand te doen, verdwijnt vrijwel al het vertrouwen in Halsema cs.

Werd de vorige wethouder Udo Kock, die een half jaar geleden nog tot dezelfde conclusie was gekomen, weggebonjourd omdat de roden en de groenen het allemaal veel beter wisten, nu blijkt dat er geen andere mogelijkheid is dan vervreemding van de aandelen. Miljoenen en miljoenen euro’s zijn er ‘verbrand’ door wanbeleid en falend toezicht.

Het is een gotspe, een blamage, geblunder.

Lees verder

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial