NEDERLAND IS EEN SAAI MEDIALAND.

In Duitsland, Groot-Brittannië, Spanje, Italië en zelfs Zweden spat het nieuws van de pagina’s dankzij vooral de koppenmakers en flegmatieke vormgevers met gevoel voor emotie en nieuws.

In ons land zie je dat gedrukte media (inmiddels) nogal op elkaar lijken. Ze kiezen voor het veilige midden. De vorm is gelijk (tabloid), voor de inhoud geldt vaak hetzelfde en bovendien zijn er nog maar twee grote uitgevers (DPG en Mediahuis) over. Templatiseren is het toverwoord. Ook digitaal is het vaak mainstream en Me2.

Dat je anders moet zijn en willen zijn met je media bewijst Matthijs van Nieuwkerk met zijn DWDD. ‘Het gesprek van de dag’ zit dagelijks bij hem aan tafel. De traditionele kranten/mediabedrijven verloren het primaat daarop. Talkshows zijn leading en pronken met het journalistieke werk van anderen.

Laat notabene het bewijs voor mijn gelijk vandaag worden geleverd voor de Volkskrant (boven) en De Telegraaf (onder) notabene bij de ‘afscheidsverhalen’ van de DWDD.

(PS: kan ook anders. Ga eens naar www.dend.nlmet een publiek dat anderhalf keer groter is dan het aantal kijkers van DWDD) #media #kranten#dwdd #gesprekvandedag

De Echo was de krant van Lou Polak en de Amsterdammers

,,U spreekt met De Echo, de grootste krant van Amsterdam, met meer dan 500.000 kranten. Elke week weer.”

Zo namen we de telefoon op. In het najaar van 1986 was het mijn eerste baan. Hoofdredacteur was Lou Polak, 148 kilo schoon aan de haak, pugilist en haringliefhebber. Hij wás de krant. Zijn wekelijkse interviews met échte Amsterdammers waren lang maar menselijk. Altijd in de actiestand. Lou zijn vrienden op de krant heetten gabbers.

,,Je moet spelen met de taal”, was een van zijn allereerste adviezen. Hij had ook nog een tweede: ,,In een huis-aan-huisblad is er geen plaats voor politiek, seks en religie”. En de derde: ,,Je krant moet totaal anders zijn dan de concurrentie.”

In 1988 overleed Lou en 31 jaar later overlijdt zijn krant.

De Echo stopt nu.

Ik ben ervan overtuigd dat hyperlokale huis-aan-huisbladen met bevlogen mensen nog steeds toekomst hebben, zij het een moeilijke.

Merkdeskundigen en managers zijn funest. Dat is ook wel gebleken.Tegelijkertijd hebben de traditionele huis-aan-huisbladen de wind tegen. De meeste hebben hun verdienmodel en de inhoud niet vernieuwd. Concurrentie, een bizarre verplichting in Amsterdam om stadsdeelnieuws in 7 edities te brengen, rendementseisen en adverteerders die online geld besteden nekken de krant die 62 jaar bestond.

Dat is uitermate zuur voor de mensen die hebben geknokt voor hun krant én voor de Amsterdammers.

Echter, de wijze lessen van Lou Polak die gelden nog steeds. Ik vind het belangrijk dat zijn naam op dit moment genoemd wordt.

Lou Polak
Lou Polak

(Disclaimer: Ik heb de foto’s gebruikt uit mijn eigen papieren archief als eerbetoon aan Lou Polak en De Echo. Ik heb niet kunnen achterhalen wie de fotografen zijn, maar ik reken erop dat ze begrijpen dat dit voor eenmalig gebruik is om dit moment van De Echo te markeren.)

Links mag wel campaignen, maar minacht anderen…


Even hardop zeggen: Wat De Volkskrant de afgelopen dagen doet met het thema rekeningrijden is een klassiek voorbeeld van ouderwetse mediacampaigning.

Deze week werd namelijk dag in dag uit planmatig de weg geplaveid om in Nederland een vorm van betaald filerijden in te voeren. Met een eigen onderzoek naar de mening van de Nederlanders (‘Rekeningrijden geen taboe meer bij kiezers’), een bezoekje aan Zweden waar het rekeningrijden ‘succesvol’ is ingevoerd (‘In Zweden is vooral de politiek blij met rekeningrijden’), begeleidt door een column (‘Mag de heilige koe geen melkkoe zijn?) en commentaren.

Lees verder

Maatschappelijk ondernemen onderdeel van de business case?

Wat is een hoofdstuk Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen waard als vervolgens patiënten door een pharmaceut worden gegijzeld met een idiote prijsstijging voor een medicijn tegen kanker. ,,Ons streven: gezondheid verbeteren door verantwoord te ondernemen”, staat er als holle belofte op de website van de pillenfabrikant.

Rendement

Veel bedrijven hebben hun klanten onderdeel gemaakt van een business case. In gewoon Nederlands: een optel- en aftreksom op basis waarvan managers beslissen. Minder service, hogere prijs en een stijgende marge. Zo simpel is het. Minder klanten maakt dan niet meer uit, want het rendement stijgt. Dat kun je doen in een dalende markt of als er weinig concurrentie is.

Lees verder

VVD luistert niet meer naar ereleden. Ook nooit gedaan!

Dat er een nieuwe kabinetscrisis aankomt is geen aanname, maar een feit. Behalve het klimaat en sinds vandaag ook het kinderpardon liggen er voldoende bananenschillen om dit onzalige en onzichtbare kabinet-Rutte te stoppen.

Maar wat krijg je er voor terug? Na de ellenlange kabinetsformatie in de zomer van 2017 gaat de coalitie van VVD, CDA, D66 en Christenunie een onstuimige fase in. Want na de komende Provinciale Statenverkiezingen komt er van wetgeving weinig meer terecht. Het wordt ‘pompen en/of verzuipen’.

Dat kan er ook nog wel bij. Politieke onrust in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Frankrijk, België, Polen, Frankrijk en de Verenigde Staten en straks dan ook in ons eigen Nederland is nooit goed.

Lees verder
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial