Burger gaat politiek een schop verkopen

Strategist Hans Anker legde afgelopen week in zijn Kees Lunshoflezing, vernoemd naar een van de beste politieke columnisten die ons land gekend heeft, de vinger op de zere wonde. Het loopt namelijk helemaal vast als het gaat om de relatie tussen burgers en politiek.

De politieke elite, die volgens eigen goeddunken regeert over de rug van de burger, heeft dat zelf nog niet eens goed door.

We helpen ze nog één keer: grote groepen burgers hebben hun buik vol van de autistische politiek en de bijbehorende politici. Die worden niet meer geloofd, ze worden zelfs gewantrouwd.

Het politieke en  media-establisment noemt deze burger (hoe verzin je het!) de ‘boze burger’. Dit onderstreept het idee dat de elitaire kaste zich intellectueel superieur voelt ten aanzien van deze groep. Ze praten vooral over deze mensen, maar nooit namens hen.

In de praktijk, zo bleek ook na de lezing, zijn deze burgers ook goed opgeleid, welbespraakt en hebben ze ook nog eens goede argumenten waarom ze van plan zijn om volgend  jaar de bestaande politiek een schop te verkopen.

Volgens Anker zouden politici eerlijk en duidelijk moeten zijn, maar ze zouden vooral bereid moeten zijn hun macht te delen en een eerlijke dialoog is wel het minste waar ze recht op hebben.

Zorg, koopkracht, vluchtelingen, pensioenen, infrastructuur, cultuur en integratie, veiligheid, uitwassen van de globalisering, de machtswellust van de elitaire, politieke coterie en het nationale belang zorgden in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten voor verrassende verkiezingsuitslagen.

Een aanwezige ambtenaar rekende zichzelf – na de lezing – tot ‘wij de elite’.

Ook ons establisment kan alvast zijn borst nat maken.