420.000 bijstandsuitkeringen, dat is pas echt asociaal!

Nederland is één grote uitkeringsfabriek met 420.000 mensen in de bijstand en een toeslagencircus waar geen touw meer is aan vast te knopen. Vaststaat dat het actieve deel van de beroepsbevolking deze uitkeringsfabriek moet financieren om onze verzorgingsstaat overeind te houden.
 
De bijstand is er in dit fatsoenlijke land om mensen op de meest pijnlijke momenten in hun leven letterlijk ‘steun’ te geven. Bijstand is een tijdelijke voorziening om zo spoedig mogelijk terug te keren in het normale leven.
 
De regel is: Iedereen tussen de 18 en 67 jaar moet kunnen voorzien in zijn eigen levensonderhoud, met uitzondering uiteraard van mensen die daartoe niet in staat zijn omdat ze chronisch ziek zijn, fysiek of psychisch niet in staat zijn of een andere transparante reden hebben een baan niet aan te kunnen.

Lees verder

Koehandel

Meer stimuleren en minder sanctioneren. Het is een geluid uit de krochten van de gemeentelijke bijstandsfabriek. De uitkeringstrekker voelt zich opgejaagd door de strenge regels om weer aan het werk te komen en gemeenten willen vriendelijker worden.

De gesuggereerde versoepeling van de bijstand is het zoveelste signaal dat de gemeentelijke bestuurslaag zich aan het weren is. Leer een aap nooit lopen, want dan gaat die rennen, zei mijn opa altijd.

Zo is het ook hier. Hoe meer taken naar de gemeenten, hoe meer praatjes. Ook het hardnekkige pleidooi om wiet te legaliseren, klinkt steeds luider om over de rampzalige problemen van de opvang van vluchtelingen maar te zwijgen.

Burgemeesters en wethouders (en vooral hun ambtenaren) moeten de rotzooi opruimen en komen in opstand. In het diepste geheim wordt nu achter de schermen bij de Eerste Kamer aan een douceurtje voor ze gewerkt. Ze mogen meer gemeentebelastingen heffen.

Koehandel in ruil voor de toegezegde lastenverlichting in 2016. Ook vlak voor kerst is uw portemonnee niet veilig.

Better call Sjuul

 

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial