Ikke, ikke, ikke en de ouderen kunnen stikken.

Ben niet van de partij van Willem Drees. Maar heb compassie met ouderen als ik zie hoe zij consequent en asociaal in die zogenaamde participatiesamenleving buitenspel worden gezet.

De grijns op de gezichten tijdens het blije nieuws over de economische groei is politici gegund, maar ondertussen is een groep van miljoenen Nederlanders door ze naar de afgrond geduwd.

Het beeld ook alsof het om een financieel vetgemeste generatie gaat, vakantievierend en in dikke huizen wonend is vals. Mooi weer spelen met groei en koopkrachtplaatjes over de rug van de ouderen, van wie miljoenen onzeker zijn over hun toekomst in de Silicon Valley aan de Noordzee.

Ze mogen het lekker zelf uitzoeken met werk dat er voor hen niet is, met hun pensioen, met de thuiszorg, met de mantelzorg, met hun aow, met hun zorg en hun eenzaamheid. Met de politiek voorop worden ouderen op een mesthoopt gedumpt: zoek het zelf maar lekker uit, is de boodschap aan mensen die veertig jaar of langer hebben gewerkt.

En bij hulpbehoevendheid worden ze in een systeem geduwd dat doet denken aan de jungle: zoek ook dat zelf maar uit. Doei!

De volgende stap is de business case die straks in de gezondheidszorg wordt ingevoerd. Is de dure operatie voor de 81-jarige financieel nog wel verantwoord ten opzichte van al die andere jongere premiebetalers?

We leven straks in een land waar je nog nooit bent geweest.