Teevendeal: The Walking Dead

Foto Justitie

Wie de moeite neemt om de 250 antwoorden van het kabinet over de 'Teevendeal' door te lezen, moet geduld tonen. Veel herhaling. Niet erg. Ook in de slow motion zie je bij Studio Sport veel beter hoe smerig er wordt getackeld net even buiten het strafschopgebied.

Een paar observaties:

Minister Oblomov Opstelten stelde zich op als een bestuurlijke amateur. De vertrokken bewindsman heeft de schijn tegen. De doorgewinterde bestuurder wilde met zijn handelen een doofpot dichten, die er misschien helemaal niet is. Fout, op fout, op fout. Zijn liefde voor de VVD was te groot.

Als een topambtenaar op het ministerie van Justitie, zoals directeur rechtspleging en rechtshandhaving mr. Gerard Roes te vaak wordt genoemd in dit soort officiële stukken dan is dat in ambtelijke kringen alles behalve goed nieuws. De man liet zich misbruiken voor een haastklusje.

De twee bijdehandjes Van der Steur & Dijkhof zaten als Kamerlid op schoot bij Opstelten. Het duo maakte dezelfde fout als Kamervoorzitter Van Miltenburg. Ze verloochenden hun rol als Kamerlid. Een doodzonde.

Wie aan de de integriteit van staatssecretaris Teeven twijfelt, doet er goed aan het interview met voormalig hoofdofficier Vrakking in De Telegraaf te lezen.

Tot slot:

Een val van het kabinet is onwenselijk (niemand heeft baat bij verkiezingen), maar niet onmogelijk (dit kabinet is uitgeregeerd). Dus als premier Rutte heelhuids aan deze bloederige massa ontsnapt, moet hij aan de slag in zijn partij. De VVD verdient een opfrisbeurt. Want anders wordt het The Walking Dead voor de liberalen, een gruwelijke Netflixserie over de verschroeide aarde vol met zombies.

Better call Sjuul

Waarheid is een illusie

Vorige week ontdekte ik bij toeval deze foto die precies tien jaar geleden is gemaakt. Ik wist van het bestaan niet meer af. Samen met Kees Lunshof, de eminente politiek commentator van De Telegraaf, op weg naar een trouwpartij. Twee jaar later, in het najaar van 2007, overleed Kees aan een onoverwinnelijke ziekte.

Lunshof was het politieke kompas voor miljoenen Nederlanders. Een kundig journalist, een bevlogen commentator. Voor mij en voor talloze andere journalisten was hij leermeester en mentor. Op sommige momenten en in kwesties, en die waren er de laatste dagen, komt de vraag dan op; wat zou Kees hiervan hebben gevonden?

Voor Kees is een monumentje opgericht. Op 18 november jl. werd voor de achtste keer de Kees Lunshoflezing in perscentrum Nieuwspoort georganiseerd. Voor het eerst in de afgelopen acht jaar was ik er niet bij (de organisatie was kennelijk vergeten mij een uitnodiging te sturen vanwege de veranderde omstandigheden). En inmiddels staan er ook sprekers op het podium en zitten er mensen in de zaal die Lunshof nooit hebben ontmoet.

Kees, zoon van de oud-hoofdredacteur van Elsevier, schreef duizenden krantenpagina's vol, maar leverde ook een standaardwerk af. 'Van Polderen en polariseren' is een gedegen overzicht van dertig jaar politiek en verplicht leesvoer voor elke student politieke geschiedenis.

,,Wie bijna dertig jaar journalist in politiek Den Haag is, kan veel vertellen. Maar het is hem niet gegeven het hele verhaal op te dissen," aldus Lunshof in zijn boek over de geheimen van het Binnenhof.

Dat laatste geldt ook voor politici. Het is een illusie om te denken dat de waarheid over bijvoorbeeld de 'Teevendeal' ooit boven water komt. Onbevredigend natuurlijk, maar het is niet anders.

Hoe Kees zou hebben gedacht en geschreven in deze kwestie laat zich raden. Het Binnenhof en zijn lezers missen hem nog elke dag.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial

Voor nog meer gezond verstand! www.bettercallsjuul.nl

  • Facebook
  • Twitter