Geknuffel tussen media en ‘Meeloop Tweede Kamer’

Alex Brenninkmeijer heb ik hoog zitten. Destijds als columnist bij de krant, maar vooral ook als De Nationale Ombudsman die niet populair was bij politici. Dat was meteen ook het allerbeste getuigschrift van zijn onafhankelijkheid.

Afgelopen zondagochtend, een dag voordat de Zijlstra-misère naar buitenkwam, had Brenninkmeijer in Buitenhof een vooruitziende blik. ,,MEELOOP TWEEDE KAMER”, zo betitelde hij het parlement en de volksvertegenwoordigers op het Binnenhof.

En over de media was Brenninkmeijer eveneens kritisch. Hij sprak over dreigende versmelting van media en politiek: ,,De kritische functie van de media neemt af. En de politiek voelt ook niet meer de prikkel van de media.”

Met het onvermijdeljke vertrek van minister Halbe Zijlstra, een persoonlijk drama overigens, moeten politiek en sommige media zich eens goed achter de oren krabben.

Want de door Brenninkmeijer gesignaleerde ‘samensmelting’ van politiek en media is een uiterst hypocriete cocktail en een rechtstreekse bedeiging voor de democratie.

In de gemeentelijke en provinciale politiek is de onafhankelijke journalistiek kwijnende door eroderende verdienmodellen in de media, in Brussel lopen te veel Brusselse euro-believers rond en in Den Haag valt geknuffel tussen politiek, voorlichters en journalisten onder deze gesignaleerde ‘samensmelting van politiek en media’. 

Alle lof voor journalisten die tegels lichten, en in dit geval de stoere verslaggeefster van De Volkskrant, maar de observaties van Brenninkmeijer snijden inderdaad hout als politiek en media hun hand boven het hoofd houden van een politicus, die volgens een nieuwe doctrine (‘liegen mag als je het maar openhartig toegeeft als het uitkomt’) zou kunnen blijven zitten.

 

 

 

 

 

 

Regeren is vooruitzien. Zo niet in Den Haag

Gerard Stolk/Flickr

Premier Rutte gaat de komende weken en mogelijk zelfs maanden nadenken en praten met betrokkenen hoe nu verder na het zo pijnlijk verloren referendum over het associatieverdrag met Oekraïne.

Met zijn ‘nadenkopmerking’ geeft de liberale voorman en regeringsleider een even onthullend als schokkend kijkje achter de schermen van de manier waarop er in het Torentje NIET wordt nagedacht over hetgeen komen gaat. Lees verder

Rutte en de zwijnenstal

De premier heeft lef als hij met Gerard Joling, Danny de Munk, Irene Moors, een zichtbaar verveelde oud-wielrenster en een vriendelijke presentator, die met een vragenlijstje van anderen op zijn schoot zit, aanschuift bij een talkshowtafel.

Het was inderdaad, critici hebben gelijk, gisteravond bij RTL Late Night op sommige momenten tenenkrommend. Niet eens zo zeer door de antwoorden van Rutte, maar ook daar loopt de twijfel soms over op, maar vooral omdat de eerste burger van Nederland op een ander podium wordt verwacht.

Een politicus als Rutte is dag in dag uit bezig met het uitmesten van een zwijnenstal. Niet alles, net zoals bij u thuis of op het werk, loopt namelijk op rolletjes. Integendeel zelfs. Het is soms een bende. Onze samenleving is gebaseerd op wantrouwen, controle en toezicht.  Gezagsdragers behoren in de ogen van velen tot het schuim der natie. We vertrouwen niemand meer.

Maar je bestuurt een land niet met schreeuwen, gillen en zeggen dat je tegen bent en dat politici moeten oprotten als variant op de The Walking Dead. Leuk voor de bühne, maar het zet geen zoden aan de dijk.

Buma, Samsom, Wilders, Pechtold en Roemer zouden het geen spat beter doen.

Better call Sjuul

 

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial