Henry Keizer praat toch eens met Carl Bernstein

,,Follow the money but follow also the lies.”

Dat zei Carl Bernstein, onthuller van de Watergate-affaire, vannacht bij het traditionele Correspondentsdinner 2017. De verzamelde vertegenwoordigers van de media moest het dit jaar zonder een olijke president doen. Donald Trump was namelijk in Harrisburg, waar hij op zijn beurt weer de journalisten in Washington de maat nam.

Nederland is geen Amerika, maar de boodschap van Bernstein geldt ook politici en voorzitters van politieke partijen in ons land.

Dus ook voor VVD-voorzitter Henry Keizer.

Ook in dit geval geldt ‘follow the money’. De journalistiek deed haar werk: onderzoek, check, check, wederhoor en publiceren over de inmiddels omstreden acquisitie in de uitvaartwereld door Keizer.

De aangeklaagde ondernemer en VVD-voorzitter heeft op zijn beurt weer het recht om zijn verdediging te voeren, gebaseerd op argumenten en feiten. Dat doe je met open vizier. Dan sluit je geen journalisten uit en al helemaal niet degenen die het journalistieke werk hebben gedaan.

Nu komt er een onderzoek. En terecht natuurlijk. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal er over je geoordeeld worden, staat ergens in de Bijbel.

Maar waarom een voorzitter van een zeer respectabele politieke partij niet wil praten met journalisten die naar hem willen luisteren, moet dat ook nog maar eens aan Carl Bernstein uitleggen.

VEILIG ZWEMBAD IS EEN VORM VAN BESCHAVING

FLICKR/Meindert D.

Zwakke politici zijn het. Zij die misdragingen van Marokkaanse jongeren in zwembaden glashard ontkennen. Zoals die Haagse wethouder Baldewsingh. Verzinsels zijn het volgens volgens deze PvdA-kloon. Verhalen van  meisjes, vrouwen, zwembadpersoneel: overdreven! Sexueel getreiter, lastig vallen, beschimpen: allemaal verzonnen.

Dat zwembadpersoneel, inmiddels murw geslagen door de uit de hand gelopen situatie, beter de opleiding kan gaan doen bij de politie-academie dan zwemles geven, ontgaat de onbenul.

Wie laat zijn dochter nog met goed fatsoen in een bikini naar een zwembad gaan als dit soort bestuurders hun ogen sluiten voor terreur van Marokkaanse jongens?

Een openbaar zwembad hoort een veilige plek te zijn. Geen broedplaats van sexueel opgezweepte gozertjes en geweld. Nederlanders jong en oud moeten, onder toezicht, kunnen zwemmen en ook veilig leren zwemmen. De eerste zwemclubs in Nederland hebben zich hiervoor altijd sterk gemaakt.

Met heel veel belastinggeld worden zwembaden gesubsidieerd. Waarom? Om SAMEN te verpozen, te sporten maar vooral ook om verdrinking in ons waterland tegen te gaan. Zo langzamerhand zijn de zwembadbouwers dit vergeten en bouwen ze waterpretparken die uitnodigen tot een ander soort recreatie dan het behalen van een zwemdiploma.

Terug naar af dus. Zwembadverboden voor die mafkezen, stoppen met uurtjes voor Marokkaanse vrouwen en andere doelgroepjes, politie aan de bassinrand, een alcoholverbod in zwembaden en zwembadpersoneel dat ingrijpt.

 

Paasstol, paasbrood en kerststol…

Kijk even naar de structuur. Het gat in het brood hoort daar natuurlijk niet te zitten. Dit heeft weinig met brood te maken, maar meer met cake.

Voor wie morgenochtend aan het ontbijt een hap in een snee van een paasstol of paasbrood zet, even het volgende. Een kerststol en een paasbrood zijn echt een wereld van verschil. De stol is gevouwen en is minder zwaar gevuld, terwijl het Paasbrood er toch echt anders uitziet.

Flickr

Overigens wordt paasbrood door velen ook wel feestbrood genoemd en laten bakkers daar veel meer creativiteit op los. Met alle, soms nare, gevolgen van dien: overmatig rumgebruik, kersen, bessen, noten; alles wat ze maar tegenkomen, wordt erin gesmeten.

Sommigen bakkers maken van paasbrood zelfs paascake. Moeten ze allemaal zelf weten. Natuurlijk best lekker, maar het schiet toch zijn doel voorbij als je een zwaar gevuld authentiek exemplaar wilt.

Lees verder

Ouderen zijn mensen en niet stemmers

Opmerkelijk hoe hijgerig de traditionele politieke partijen zich momenteel populair proberen te maken bij de ouderen van Nederland. Vier weken voor de Tweede Kamer-verkiezingen komen ze – hoe doorzichtig is het allemaal wel niet – met de ene toezegging na de andere.

Minder eigen bijdrage voor ouderen in verpleegcentra, een minister voor ouderenzaken, 2 miljard euro voor verbetering van de ouderenzorg, meer voorzieningen voor ouderen en het CDA vindt nu vandaag ook opeens dat de AOW met 150 euro per jaar omhoog kan.

Nogal ongeloofwaardig allemaal of heet dat politiek?

Eerst de zorg afbreken, koopkracht afpakken, een bizar AOW-plan doordrukken en vervolgens als miljoenen ouderen opeens het verschil kunnen maken trekken ze als nieuwe Florence Nightingales het land door.

Probeer maar eens van 1100 euro per maand rond te komen. Of ga een keer in een gesloten Alzheimer-afdeling van een zorgcentrum kijken waar het personeel het bijna niet meer aankan. Of praat eens met mensen die tot hun 67e moeten doorwerken en in de kou van een uitkering zitten, terwijl ze de warmte van een baan krijgen voorgespiegeld door de politiek en de ambtenaren bij onderzoeksbureaus.

Mededogen moet je hebben met de mensen die de afgelopen jaren rechtop bleven staan. Bijvoorbeeld met de ondernemers die de klappen kregen van de crisis. Of met de boeren die niet meer kunnen ondernemen. Of met de Groningers.

Maar ook met de ouderen. Behandel deze vergeten groep Nederlanders als mensen en niet als stemvee op het moment dat het goed uitkomt.

 

Politica Sylvana Simons geeft zichzelf Kerstcadeau

Parasiteren. Framen. Polariseren. 

Sylvana Simons heeft er ruim een half jaar over gedaan om te ontdekken dat die walgelijke lui van Denk niet deugen. Dat ze eerst twee Kamerzetels jatten van de PvdA en zich daarna als apostelen van de Turkse president Erdogan gedragen is al een gotspe. Daarna begon het pas echt. Nederland zou een rascistisch land zijn. De media deugden niet. We zouden zelfs onze geschiedenis en delen van onze cultuur moeten wissen om het de Denkers naar de zin te maken. En ga zo maar door.

Sylvana had toch beter moeten weten. Ze had slimmer moeten zijn. Want ze is misbruikt door de Kuzu's en de Öztürks. Voor het karretje gespannen van een haatcampagne. En liefdeloos vooral. Hoe fout ben je als je de noodzakelijke beveiliging van Simons politiek uitbuit? Ze liep er met open ogen in. Ze fungeerde als uithangbord bij Pauw en DWDD. Ze koketteerden en pronkten met Simons, die door haar eigen naiviteit daar privé een hoge prijs voor betaalt.

Sylvana Simons geeft zichzelf door zich af keren van Denk een prachtig kerstcadeau. Want beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, is ook zo'n mooi Nederlands spreekwoord. Dat haar nieuwe partij Artikel 1 net zo overbodig is als al die andere gelukzoekers op het Binnenhof doet eigenlijk niet ter zake. Ze is niet uitgedacht, ze begint pas.

 

 

 

Stand van het land (3): Kapper uit Bagdad ontdekt een schat in Noordwijk

De man achter het glas zwaait als ik aarzel. Kom maar binnen! De zwarte ballonnen voor de gevel in de winkelstraat in Noordwijk aan Zee passeer ik zonder ze op te merken. Dat de kapperszaak er maagdelijk schoon bijligt, ontgaat mij eveneens. De föhn ligt keurig naast de schaartjes, de kammetjes en het nekmesje op een zwart kastje. De lotionflesjes zijn nog volledig gevuld. Geen haartje op de glimmend witte vloer.

Of de kapper tijd heeft om mij te knippen? Hij spreidt zijn armen. Het teken dat ik welkom ben. Hij wijst naar een van zijn vier stoelen en van oor tot oor verschijnt er een hele dikke vette glimlach op zijn gezicht.

Munther heet de kapper. Munther is gevlucht uit Irak. Drie jaar geleden. Munther wil een bestaan opbouwen in ons land, beschikt over een verblijfsvergunning en ik, ik ben zijn allereerste klant. Hij spreekt goed Nederlands en hij spreekt een ook een internationale taal, waarmee hij nu zijn geld kan verdienen, hij laat zijn schaar praten. Munther was kapper in Bagdad en nu dan geland in Noordwijk. Hij noemt zijn kappersaak Tresor. Want hij heeft een schat opgegraven in ons tolerante land, mooie land.

Toen was geluk nog heel gewoon. Anno 2016 aan de Bomstraat 42. Vijftien euro moest ik afrekenen. Ik was de eerste klant van Munther en ben daar trots op. Ik gun hem en zijn vrouw die mooie toekomst, waar zovelen van dromen.

En soms, heel soms komt die prachtige droom uit.

 

 

Diederik is kopje onder geduwd

img_0667

Flickr/PvdA

Flickr/PvdA

In de Amsterdamse Pijp moest je knokken om op straat te overleven. Letterlijk. Het ging er soms hard aan toe op het schoolplein van mijn katholieke jongensschool, waar de broeders van Huijbergen orde hielden. Als je dik bent, een brilletje draagt en stottert dan gelden de wetten van de straat. De jacht op de zwakkere is dan geopend.

Komende weken gaat het in onze kerken over naastenliefde en zoet mededogen. We veinzen dat we liefdevol met elkaar omgaan. Maar onze samenleving is ongemeen hard en egoïstisch. In plaats dat we een hand uitsteken naar de drenkeling duwen we hem kopje onder.

Want hoe lang duurde bijvoorbeeld de verdrinkingsdood van Diederik Samsom? Hoeveel tijd hadden zijn partijgenoten nodig om hun Diederik naar adem te laten happen? Heb mededogen, ondanks dat u van een andere politieke partij bent, met de man die zijn leven gaf voor zijn grote politieke liefde. Badr Hari ging zaterdag in Oberhausen echter galanter om met zijn tegenstander dan Asscher en zijn PvdA-kompanen met Diederik.

Destijds werd het mij in De Pijp ook te gortig. Die ene en ook laatste keer verkocht ik een klap aan David. Zijn ouders hadden een snackbar bij ons om de hoek. Mijn vuist brak zijn bril in tweeën. Mijn moeder vergoedde de schade, we kochten er nooit meer kroketten maar het gepest was voorgoed voorbij.

Diederik is ook van de straat. Vecht toch terug man. Je bent als grof vuil gedumpt. Gooi die roos weg, bal je vuist en deel die genadeloze klap maar uit.

Op zoek naar dubbeltjes en kwartjes

img_0746

Ik liep op deze Albert Cuyp ook al 50 jaar geleden. Toen aan de arm van mijn oma. Week in, week uit. Op zaterdag. Ze trakteerde op een flinke zak patat bij een kale patatbakker op de hoek van de Eerste Sweelinckstraat.

En ze had ook nog een goed advies als we de markt op waren: ‘Kijk altijd naar beneden. Want het geld ligt hier op straat.’ Zo zochten we elke zaterdagochtend naar verloren dubbeltjes en kwartjes. En soms hadden we geluk.

Mijn oma had vijf werkhuizen en mijn opa was vuilnisman. Hardwerkende mensen. Toen was de politiek ook al ver weg. Uiteraard stemden ze rood. Vanwege Drees en de verzekering van hun oude dag. Ze wilden voor hun kinderen een betere toekomst. Geen oorlog en geen honger, zoals zij hadden meegemaaakt. Als je voor een dubbeltje begonnen bent, kun je ook een kwartje worden.

Wat is er na die 50 jaar veranderd? De vergankelijkheid wil dat we twee generaties verder zijn. We leven in een land met kansen voor iedereen. Maar de samenleving is verruwd en egoistisch.

Afgelopen zaterdag, 50 jaar later, nog steeds het vertrouwde, wekelijkse loopje over de markt. Nog steeds met de blik op de straat. Op zoek naar dubbeltjes en kwartjes.

Ook Nieuwe Wegen welkom in de ballenbak

Flickr/PvdA

Flickr/PvdA

De claim van ex-PvdA’er Jacques Monasch op twintig zetels in de Tweede Kamer met zijn nieuwe partij Nieuwe Wegen hoort bij het politiek opportunisme van 2016. Nieuwe Wegen is een vrolijke afsplitsing van de PvdA en de zoveelste uiting van ontevredenheid met de ‘oude’ politiek. Die lijkt stap voor stap de grip op de samenleving te verliezen en de complexheid van de problemen te onderschatten.

Vandaar 50PLUS, VNL, Denk, Piratenpartij, Nieuwe Wegen en wat er nog meer gaat komen.

Lees verder

Ouderen worden het zorgdoolhof ingejaagd

schermafbeelding-2016-11-28-om-08-29-34

Ouderen in onze samenleving hebben hun leven lang bijgedragen aan de kosten van de collectiviteit. Ze betaalden premies en belasting. Zoals wij, als werkenden, nu ook doen.

Maar als het erop aan komt, in de herfst van hun leven, dwalen dezelfde ouderen rond in een doolhof en dat heet zorg. Met onvoldoende capaciteit en met personeel dat wordt afgeknepen. Met zorgverleners die met zorgbehoevenden contracten sluiten. In onze zorg wordt de patiënt door de manager cliënt genoemd.

In deze zorg is ook een vorm van marktwerking ingevoerd, waar ogenschijnlijk de patiënt centraal staat, maar de werkelijkheid anders is. In ons zorgsysteem proberen concurrerende zorgverzekeraars zo veel mogelijk zorghandelingen in zorgfabrieken te voorkomen.

Lees verder

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial

Voor nog meer gezond verstand! www.bettercallsjuul.nl

  • Facebook
  • Twitter