Dorpsbelangen wint het van PvdA, VVD, D66, PVV en de rest

Wie de moeite nam om gisteren de politieke avond in pakhuis De Zwijger te volgen, werd getroffen door een spontane vorm van dumping. Voor wie niet weet wat dat is: je vult je maag met te veel, te vet of te zoet eten en dan wil je nog maar een ding. Ja, dat dus.

Vooral toen een dame werd aangekondigd als een van de méést prominente Amsterdammers van dit moment, een zekere Marleen Stikker die wat onbegrijpelijke woorden achterelkaar brabbelde, dan daalt de moed je in de schoenen.

Maar het hoort zo bij Amsterdam.

Netzoals VVD’ers die PvdA’ers prijzen, fietsers die bezig zijn met hun dagelijkse kamikaze en de ondraaglijke stank uit de wietholen. Niet zeuren. Ik woon mijn hele leven in de hoofdstad en wie zegt dat er een revolutie moet komen, weet niet waar die over praat en wie zegt dat Airbnb de stad vermoordt, komt meestal zelf van het platteland. Neem van mij een ding aan: de drukte hoort bij een metropool netzoals het soms bedenkelijke niveau van plaatselijke politici.

Daarom ook maar eens even elders rondgekeken in het land. Maar overal hetzelfde laken een pak. Landelijke politieke partijen die hun best doen om te scoren. Met wat? Met niets. Want VVD, PvdA, D66, CDA en al die andere landelijke partijen verliezen hun greep op de regio. Hun plaatselijke kopstukken zijn zo zwak of worden afgerekend op wat ze in Den Haag doen.

Want de echte winnaars aanstaande woensdag dat zijn de lokale partijen. Zij begrijpen het wel. Of het Burgerpartijen zijn, studentenpartijen, dorpsbelangen; het zijn stuk voor stuk amateur-politici die begrijpen dat je het in de buurt met elkaar moet rooien.

 

Fakenieuws: minister agendeert, NOS presenteert

Ook zo genoten van ‘Nieuws of Nonsens’ op de staatstelevisie?

Ging over fakenieuws. Met de minister van Fakenieuws in de hoofdrol. Een minister, die een Linda-styling onderging, voordat in de uitzending meteen ook duidelijk werd dat het probleem in Nederland niet zó groot is of altijd al heeft bestaan. Een uurtje zendtijd elitair gevuld door de NOS. Precies waar de publieke omroep voor is opgericht.

De minister agendeert en de NOS presenteert.

Gaat de volgende uitzending over de aanstaande robotisering, waardoor miljoenen Nederlanders voor hun baan moeten vrezen, over ons onrechtvaardige belastingstelsel (werken en sparen wordt bestraft), het regelwoud in Nederland waardoor ondernemen wordt gehinderd of de monopolisering van de media? Of staat dat te ver weg van van de NOS?

Het hemd is nader dan de rok.

Ruud Lubbers tegenover de kleurlozen van de 21e eeuw

Ruud Lubbers

Op deze warme derde augustusdag in 2010 was het Ruud Lubbers die als informateur de Tweede Kamer informeerde over zijn eindverslag. In de vergaderzaal van de Tweede Kamer zat een nieuwe generatie politici. Pechtold, Roemer, Halsema, Thieme, Cohen.

Lubbers in zijn mooie grijze kostuum dat overging in een haardos met dezelfde kleur zat in de ruimte dat oneerbiedig het Vak K wordt genoemd. Een nieuw soort F-site. Der Macher stond er tegenover de politiek kleurlozen van de 21e eeuw.

Het was David tegen Goliath, Klein Duimpje tegen de reus, een minister van Staat tegenover een parlement in spijkerbroek.

Daar stond 40 jaar politieke ervaring, fijn besnaarde vocabulaire, een allesweter achter het katheder. Ruud Lubbers was geland van de planeet Politiek in de peuterspeelzaal aan het Binnenhof 1a. Lees het maar na in de Handelingen.

Lubbers gaf een college staatsrecht. Na 17 jaar afwezigheid was hij ze allemaal de baas. Zoals hij Van Agt, Ruding, Kok en al die anderen uit de tijd dat de politiek nog gezag afdwong ook de baas was. Lubbers was voor deze ene keer, eenmalig, van stal gehaald door Beatrix.

Natuurlijk werd er in de tijd van Lubbers, Van Agt en Wiegel door politci ook gelogen. Maar toen geloofde je het niet, nu wel.

Nederland verliest een groot man.

 

Geknuffel tussen media en ‘Meeloop Tweede Kamer’

Alex Brenninkmeijer heb ik hoog zitten. Destijds als columnist bij de krant, maar vooral ook als De Nationale Ombudsman die niet populair was bij politici. Dat was meteen ook het allerbeste getuigschrift van zijn onafhankelijkheid.

Afgelopen zondagochtend, een dag voordat de Zijlstra-misère naar buitenkwam, had Brenninkmeijer in Buitenhof een vooruitziende blik. ,,MEELOOP TWEEDE KAMER”, zo betitelde hij het parlement en de volksvertegenwoordigers op het Binnenhof.

En over de media was Brenninkmeijer eveneens kritisch. Hij sprak over dreigende versmelting van media en politiek: ,,De kritische functie van de media neemt af. En de politiek voelt ook niet meer de prikkel van de media.”

Met het onvermijdeljke vertrek van minister Halbe Zijlstra, een persoonlijk drama overigens, moeten politiek en sommige media zich eens goed achter de oren krabben.

Want de door Brenninkmeijer gesignaleerde ‘samensmelting’ van politiek en media is een uiterst hypocriete cocktail en een rechtstreekse bedeiging voor de democratie.

In de gemeentelijke en provinciale politiek is de onafhankelijke journalistiek kwijnende door eroderende verdienmodellen in de media, in Brussel lopen te veel Brusselse euro-believers rond en in Den Haag valt geknuffel tussen politiek, voorlichters en journalisten onder deze gesignaleerde ‘samensmelting van politiek en media’. 

Alle lof voor journalisten die tegels lichten, en in dit geval de stoere verslaggeefster van De Volkskrant, maar de observaties van Brenninkmeijer snijden inderdaad hout als politiek en media hun hand boven het hoofd houden van een politicus, die volgens een nieuwe doctrine (‘liegen mag als je het maar openhartig toegeeft als het uitkomt’) zou kunnen blijven zitten.

 

 

 

 

 

 

DE LEUGEN REGEERT NIET

De dubbele leugen over zijn bezoek aan de datsja van Poetin en over de inhoud van wat de Russische tsaar daar in 2016 allemaal heeft gezegd, betekent het einde van het ministerschap van Halbe Zijlstra. Welke verbale chicanes er vandaag ook nog uit de kast worden gehaald, deze minister is op het ministerie van Buitenlandse Zaken uitgeregeerd.

Als media worden beschuldigd dat de leugen er regeert, moet de afzender zelf helemaal brandschoon zijn. ‘Openhartigheid’ over een leugen is misschien wel voldoende voor een vertrouwensquotum in de Tweede Kamer, maar de straat oordeelt toch echt anders over liegende politici. Bestuurlijke blikvernauwing is een slechte raadgever.

De Leugen, zoals die 12 jaar lang overeind is gehouden, in 2016 nog eens uitgedragen op een VVD-congres en wellicht ook op andere podia, is uitgesproken door een politicus die gezag en aanzien kwijt is. Jammer voor Zijlstra, want hij is een politicus die dit gedraai helemaal niet nodig heeft.

Het plaatst hem in de verdachtenbank van de leugenfabriek. En leugens van politici hebben korte benen. Maar als de leugen regeert op het Binnenhof is het slecht gesteld met dit land.

 

 

Nepnieuws Zijlstra geeft inkijkje politieke spin

Iedereen heeft recht op één stommiteit in zijn leven. De strippenkaart van Halbe Zijlstra is na vandaag verbruikt. Zijn leugen over zijn persoonlijke ontmoeting met Poetin in zijn buitenhuis (datsja) in 2006 blijkt compleet gelogen. De Russische tsaar zou daar hebben gezegd dat de Baltische staten onder Groot-Rusland vallen. Zijlstra eigende zich het verhaal toe, maar blijkt daar niet in levende wijze te zijn geweest terwijl hij er wel over oreerde (‘ik heb het hem zelf horen zeggen’) als het uitkwam.

Voor een beginnend minister van Buitenlandse Zaken, die op het punt staat af te reizen naar Rusland voor een bezoek aan zijn ambtgenoot, een uiterst pijnlijke affaire.

Bovendien is zijn gelogen ontmoeting ook nog eens gebruikt door VVD-spindocters om zijn geschiktheid voor het ministerschap van Buitenlandse Zaken bij zijn plotselinge kandidatuur kracht bij te zetten. Zijlstra zag het allemaal gebeuren en bleef zwijgen.

Want hij was er weliwaar zelf niet bij, zo luidt zijn verdediging nu, maar het verhaal dat Poetin uit zou zijn op een Groot Rusland klopt wel.

Zijlstra solt met zijn eigen geloofwaardigheid. Als dienaar van de Kroon en vooral als minister van Buitenlandse Zaken is de uitglijder het waard om de eer aan zichzelf te houden.

Het kabinet is een verklaard tegenstander van nepnieuws. Dit is nepnieuws.

De NPO gaat onderzoek doen naar zichzelf: €420.000

Niet alles is normaal. Een reputatie-onderzoek van €420.000 naar de NPO ‘in het snel veranderende medialandschap waarin alles onder een vergrootglas ligt’ is dat normaal?

Uitgerekend op het moment dat bekend is geworden dat het huidige kabinet waarschijnlijk tientallen miljoenen euro’s extra moet uittrekken omdat de reclame-inkomsten in Hilversum tegenvallen, kan er worden ingeschreven op deze opdracht via Tenderned.nl.

,,De NPO”, zo valt er te lezen, ,,staat voor de uitdagende taak om het Nederlandse publiek te verbinden en te verrijken met hoogwaardige en onderscheidende programma’s”. ,,Door het meten van de bekendheid, reputatie, waardering en imago van de NPO en zijn zenders krijgt de NPO inzicht in hoe deze er momenteel binnen het concurrentieveld voor staan, en welke concrete kansen er zijn op NPO -en zenderniveau.”

Niet normaal dus. Het onderzoek zal een opstapje worden naar een reclamevrije publieke omroep. Niet meer afhankelijk van reclamegeld, maar juist meer belastinggeld naar Hilversum. Omdat, zo zal blijken uit dit onderzoek dat dus die €420.000 gaat kosten, Nederland de publieke hééééél erg belangrijk vindt.

Schandaal: Duitse apotheker Peter S. sjoemelde met chemokuren

Duitsland staat op zijn achterste benen vanwege een groot kankerschandaal rond de 47-jarige apotheker Peter S, die waarschijnlijk jarenlang, van 2012 tot 2016, met ruwweg 62.000 chemokuren voor kankerpatienten heeft gesjoemeld en verdund.

Deze apotheker uit Bottrop (der Todes-Apotheker), die behoorde tot de bourgeoisie van de stad, heeft daarmee niet alleen een schade veroorzaakt van mogelijk 56 miljoen euro, maar hij heeft bovendien vele kankerpatiënten te kort gedaan. Het staat niet vast of hij direct doden heeft veroorzaakt. Twee van zijn medewerkers hebben de zaak aanhangig gemaakt. Bij 50 recepten staat inmiddels vast dat er sprake was een onderdosering.

Bij onze oosterburen lopen de gemoederen hierover – terecht – heel erg hoog op. De apotheker is nu nog verdachte, maar als de aantijgingen kloppen dan is de man zeer misdadig bezig geweest. Los van het financieel gewin heeft de man de levens van de patienten willens en wetens op het spel gezet. De man leefde in grote luxe. In zijn villa had hij een zwembad met glijbaan en verder gaf hij aan goede doelen. Drie jaar gelden werd het 150 jarig bestaan van zijn apotheek nog groots gevierd.

Lees verder

Daar gaan we! Welkomstinterviews horen bij het Haagse ritueel

Voorlichters van bewindslieden rouleren in de Verenigde Staten als er een nieuwe bewindspersoon aantreedt. In Nederland niet. De meesten blijven zitten, ongeacht hun eigen politieke kleurtje. Wil de kersverse bewindspersoon een bevriende spinner op die stoel dan rest voor de hoofdvoorlichter de bestuursdienst.

Ik heb mij in het verleden als chef van de politieke redactie van De Telegraaf verzet tegen de macht van de voorlichters in Den Haag. Ik geloof veel meer in authentieke politici, maar ook in ceo’s, artiesten en voetballers die zich niet laten inpakken door communicatiemachines die de journalistiek proberen te ringeloren. Wijlen Eberhard van der Laan is een goed voorbeeld hoe het kan. Of Aboutaleb, de burgemeester van Rotterdam.

Mensen met verantwoordelijkheid die wel zichzelf willen blijven, kiezen inmiddeels ook hun eigen mediakanaal; een personalitychannel.

De komende weken kunt u ‘genieten’ van de creativiteit van de groep Haagse voorlichters. Zij hebben inmiddels afspraken gemaakt met traditionele media over welkomstinterviews. Van Grapperhaus, Slob, Zijlstra; ze maken zich allen op voor het dit kennismakingsinterview om wat kleur op de wangen te krijgen.

Ga er maar voor zitten: 24 keer! Eerste vraag: ‘Is dit uw droombaan?. Laatste vraag: ‘Hoe lang blijft het kabinet zitten?’

 

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial